เช้าวันอาทิตย์ที่ผ่านมา
ชั้นตื่นขึ้นมา และได้รับรู้ข่าวร้าย
พ่ออยู่หัวของเราทรงพระประชวร
และต้องเข้ารักษาพระวรกายที่โรงพยาบาลศิริราช
ชั้นนิ่งไปสักพัก น้ำตาก็ไหลออกมา
รู้สึกใจหาย และเหมือนจะหายใจไม่ออก
เหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ในลำคอ
มันดูเว่อร์ใช่มั้ย?
ไม่หรอกคุณจะไม่คิดอย่างนั้นถ้าคุณยังเป็นคนไทย
...
ชั้นเป็นลูกของพ่ออยู่หัว
ชั้นท่องอยู่เสมอตั้งแต่ได้ปฏิญาณตน
หลังจากได้เข้าเรียนที่โรงเรียนวังไกลกังวล
สิ่งที่ทำให้ชั้นภาคภูมิใจที่สุดในชีวิตอย่างหนึ่ง
คือการที่ได้เข้ามาเรียนในโรงเรียนของพ่ออยู่หัว
ได้สวมชุดพระราชพิธีแสดงความเคารพพ่ออยู่หัว
...
และเพราะชั้นมีเลือดตำรวจเข้มข้น
เลือดรักชาติก็เช่นกัน
ชั้นมักจะได้ยินเรื่องเล่าถึงความกล้าหาญของพ่อ
ถึงชั้นจะไม่ได้เป็นตำรวจตระเวนชายแดนเหมือนพ่อ
แต่เลือดรักชาติมันไม่ได้จางไปสักนิด
พ่อมักจะน้ำตาคลอทุกครั้งที่รู้ว่าในหลวงป่วย
และชั้นจะโทรไปหาพ่อทุกครั้งคุยกันสักพักก็ร้องไห้
พ่อพูดเสมอว่า ในหลวงท่านทรงเข้มแข็งไม่เป็นไรหรอก
ชั้นก็เชื่ออย่างนั้น....
...
คำสอนของขวัญจากพ่อที่ชั้นติดเอาไว้หลังโต๊ะทำงาน
เอาไว้สอนใจ และเตือนสติ
ระหว่างที่ชั้นกำลังพิมพ์อยู่นี้
น้ำตาไม่ได้หยุดไหลเลยสักนิด
ชั้นกราบขอพร ให้พ่ออยู่หัวทรงเข้มแข็ง
ชั้นอยากยกความเข้มแข็งของชั้นให้ท่านไปทั้งหมด
และชั้นจะขอของพ่อไปให้ด้วย...
ลูกอยากก้มกราบแทบเท้าพ่อ
แล้วเอาแก้มแนบกับเท้าอุ่นของพ่อสักครั้ง
พ่ออยู่หัวของลูก ลูกห่วงพ่อนัก ขอให้พ่อเข้มแข็ง
เป็นร่มโพธิ์ ร่มไทร ให้ลูกได้ร่มรื่นย์ใจไปนานๆ
ขออย่าให้สิ่งใดมาทำให้พ่อระคายใจเคืองกาย
อยากเห็นรอยยิ้มของพ่อตลอดไป...
ลูกขอสัญญาว่า..
"ลูกจะเป็นคนดี ไม่คดโกงใคร ไม่เอาเปรียบใคร
ไม่เป็นภาระของสังคม ช่วยเหลือสังคมเท่าที่จะทำได้
และจะทำตามคำสอนของพ่อทุกข้อ"
Copyright © 2007 By Sosusosay
#1 By tomazzu [บ่ล็อก] (202.28.27.3) on 2007-10-18 17:14