Just sosay

เรื่องสั้น....

ชั้นชอบอ่านมันนะ

ชั้นว่ามันสนุกแบบรวบรัดดี

ได้สาระ ข้อคิด แบบรวบรัดดี

ทุกสิ่งอย่างมันรวบ...และรัดไว้

..

คงเหมือนกับผู้หญิงคนนี้

ชีวิตเธอรวบรัด ตัดตอนได้อย่างเฉียบคม

เธอทำอะไรได้รวดเร็ว..ถ้าเป็นสิ่งที่เธออยากทำ

เธอเดินเร็ว

กินเร็ว

คิดเร็ว

ปากเร็ว

และ

ใจเร็ว

..

เธอใจเร็วจริงๆ

เธอนอนกับผู้ชายที่เจอหน้ากันแค่ครั้งแรก

เธอไม่ยอมรับว่ามันคือ..ใจเร็ว

เธอบอกว่ามันเป็นรักแรกพบ

"ก็มันแค่รัก จะเอาอะไรกับมันล่ะ"

เธอบอกชั้นว่าอย่างนั้นล่ะ

..

ชั้นเองก็ยังคงนั่งหน้างง มองเธออย่างเงียบเชียบ

ปล่อยให้เพียงควันบุหรี่

และเสียงเพลงแจ๊สเบาๆ...

คลอเคลิบเคลิ้ม...กันไป

..

เธอสวยจริงๆ ตาเธอกลมโต

ขนตางอนเป็นแพ

จมูกงอนเล็ก เธอคงเอาแต่ใจน่าดู ชั้นคิด

ปากเธอไม่ได้บางเป็นกระจับหรอก

แต่มันก็อิ่มฉ่ำชวนฝันเลยล่ะ

เธอชอบดื่มจินโทนิค

เธอบอกว่าพรุ่งนี้เธอต้องทำงานนี่นะ

ต้องเก็บกลิ่นกันหน่อยล่ะ

แล้วเธอก็ชอบสีใสของมัน

เธอบอกว่ามันเหมือนตัวเธอ

ใส ไร้กลิ่น แต่มึนเมา

..

ชั้นเคยนั่งสนทนากับเธอครั้งนึง

จริงๆแล้วเราสนทนากันบ่อย

แต่ครั้งนั้นมันยาวนาน

เธอชอบพูดเรื่องเซ็กส์

แต่เธอไม่เคยพูดให้มันต่ำหยาบเลยสักนิด

ชั้นว่าเธอเหมือนคนล่องลอยอยู่ในคลื่นลมของความรัก

เธอยิ้มพริ้มเวลาที่เธอพูดถึงเรื่องเซ็กส์

สายตาเธอเหมือนกำลังมองชายที่เธอรัก

...ชั้นเองก็พลอยพริ้มไปด้วย

"ชั้นยังจำได้เลยนะ จูบของเค้ามันนุ่มนวลมาก

เหมือนเวลาที่ลิ้มรสครีมขาวละมุน บนเนื้อเค้กชั้นดี

มันนุ่มนวลหอมหวานอย่างบอกไม่ถูก

นั่นแหละจูบแรกของชั้น"

เธอเล่าให้ชั้นฟังถึงจูบแรกของเธอทุกครั้งที่เราคุยกันเรื่องเซ็กส์

..

บางวันเธอเอาแต่นั่งเงียบ

ใครเดินผ่านไปมาเธอเพียงแต่ยิ้มมุมปากทักทายนิดๆ

นั่นคือเธอกำลังคิดถึงชายคนนึง

ชายคนที่มอบจูบแรกให้กับเธอ

"ชั้นมีรักแรกพบได้ทุกวัน แล้วมันก็หลายเวลาด้วย

แต่ชั้นมีรักแท้ให้เพียงแค่คนเดียว"

..

ชั้นไม่กล้าเอ่ยปากถามถึงชายคนนั้น

เพราะเธอมักจะจบบทสนทนาเรื่องนี้ด้วยประโยคสั้น

"เค้าอยู่ไหนนะ เรื่องสั้นนี่เนอะ"

..

ชีวิตเธอคือเรื่องสั้น

มันซึ้ง สะเทือนอารมณ์ บาดจิต ตรึงใจ แต่รวบรัด

.............

ถ้าชั้นเองเป็นนักบริหาร แต่ไปแอบหลงรักคนสวนที่นั่งเล็มหญ้า เหงื่อโทรมกาย...

ชั้นจะเดินไปบอกรักเค้ามั้ย?

..

ถ้าชั้นเป็นครีเอทีฟสาวแสนสวย...เก่งรอบด้าน

แต่ชั้นรักอยู่กับบาร์เทนเดอร์หนุ่ม ที่รักชั้นซะเหลือเกิน และเป็นได้เพียงแค่ บาเทนเดอร์

ชั้นจะตกลงแต่งงานกับเค้ามั้ย?

..

ถ้าชั้นเป็นเพียงพนักงานบริษัทธรรมดาเล็กๆ ครอบครัวธรรมดา

แต่แฟนชั้น เป็นถึงลูกชายของตระกูลโด่งดัง แถมยังหน้าตาหล่อเหลา

เป็นหนุ่มสังคม ซึ่งต่างกับชั้นอย่างลิบลับ และครอบครัวเค้าไม่รับชั้น

แต่เรารักกันมากเหลือเกิน...

ชั้นจะอยู่กับเค้าได้มั้ย?

..

ชั้นเองมักจะบอกกับทุกคนว่า

รักมันก็คือรัก

ไม่เห็นต้องมีเหตุผลมากมาย

แต่...

สุดท้ายชั้นเองที่ปฏิเสธไม่ได้

ว่าสุดท้ายความรักก็ยังต้องการเหตุผล

...

เชื่อชั้นเถอะค่ะ..

ขอแค่ให้คนๆนั้นรักเรา

ขอแค่นั้น

ความรักจะนำพาทุกอย่างมาเอง

เค้าจะกระวนกระวายถ้าชั้นห่างเค้า

เค้าจะมองชั้นด้วยสายตาแห่งรักครั้งแรก

เค้าจะเข้าใจทุกคำถามและคำตอบเพียงแค่ชั้นมองตา

เนื้อคู่คืออะไรชั้นไม่รู้ เพราะชั้นไม่เชื่อ

แต่ชั้นเชื่อในความแม็ตซ์...

..................

คุณล่ะเข้าใจความแม็ตซ์รึยัง??